Een op Zero Hedge geplaatst lang maar zeer indringend artikel van Jim ‘The Burning Platform’ Quinn met de titel ‘Wat een gestoorde wereld’ (losse vertaling) blijkt velen uit het hart gegrepen, waaronder ondergetekende. Quinn schrijft dat hij zich steeds meer een vreemde, een eenling voelt in een samenleving die de schijn ophoudt dat alles zo goed gaat en (bijna) iedereen zo gelukkig is (getuige de miljarden foto’s van ‘leuke’ en ‘razend interessante’ bezigheden die dagelijks op social media worden gezet), feitelijk enkel om de harde realiteit en waarheid niet onder ogen hoeven te komen dat werkelijk alles in sneltreinvaart verschrikkelijk aan het ontsporen is, als het nog niet onherstelbaar is beschadigd en verpest.
‘Onze ego’s maken ons wijs dat de waanzin van deze wereld eigenlijk normaal is,’ schrijft Quinn, daarbij de meer dan 132 miljoen keer bekeken Gary Jules versie van Tears for Fears’ legendarische ‘Mad World’ uit de jaren ’80 aanhalend. ‘Dag na dag leven we ons leven vol stille wanhoop. Ondanks al het bewijs dat onze wereld almaar chaotischer wordt en de waanzin van de massa zichtbaar is in de financiële markten, de huizenmarkt, de politiek, sociale rechtvaardigheid en social media, is het vooroordeel van wat normaal is onder het volk zo verbijsterend sterk geworden, dat we onszelf wanhopig proberen te overtuigen dat alles goed komt. Nou, dat komt het niet.’
