Waarom zijn we zo bang voor terrorisme, maar niet voor de klimaatverandering?

De olijfbomen van Warda El-Kaddouri’s grootvader in de Riffijnse bergen kreunen onder de zinderende hitte en de abnormale droogte. De bodem is stoffig, de bladeren zijn dor en de olijven pijnlijk afwezig. Hier en daar ligt er een klein, hard, droog bolletje op de grond. De diagnose is duidelijk. Geen olijfolie dit jaar.

Warda El-Kaddouri 10 augustus 2016

Wetenschappers voorspelden dat Noord-Marokko, net zoals vele delen in Noord- en Oost-Afrika, zou lijden onder desertificatie ten gevolge van de klimaatverandering. Als ik dit zou proberen uit te leggen aan mijn grootvader, zou hij de verklaring waarschijnlijk wegwuiven en me geruststellen dat alles in de handen van God ligt en volgend jaar een nieuw jaar is. Hij wijst de klimaatverandering niet af omdat hij niet in wetenschappen gelooft, maar omdat hij hoopt dat een hogere macht het tij zal doen keren. Hij ontkent het slechte niet, maar hoopt op het goede. Hoop doet leven en leven is wat de olijfbomen nodig hebben.